Verbum

сава, ✂, ж.

Драпежная начная птушка з вялікай круглай галавой, з вялікімі вачамі і кароткай загнутай дзюбай.

|| прым. савіны, ✂.

савакупіцца, ✂; зак. (кніжн.).

Здзейсніць палавы акт.

|| незак. савакупляцца, ✂.

|| наз. савакупленне, ✂.

саван, ✂, м.

Пахавальны ўбор з белай тканіны для нябожчыка.

|| прым. саванны, ✂.

саванна, ✂, ж.

Трапічны стэп з рэдкімі дрэвамі і хмызнякамі.

|| прым. саванны, ✂.

савет, ✂, м.

1. Прадстаўнічы орган дзяржаўнай улады ў былым СССР, адна з форм палітычнай арганізацыі грамадства.

   • Улада Саветаў.
   • С. нацыянальнасцей.
   • Вярхоўны С. Беларусі.
   • Сельскі С.
   • Гарадскі С.
   • Мясцовыя Саветы.

2. Назва некаторых органаў дзяржаўнага кіравання, якія складаюцца з выбарных або прызначаных асоб і маюць кіруючае значэнне ў жыцці дзяржавы, у дзейнасці якой-н. галіны гаспадаркі.

   • Савет Міністраў рэспублікі.

3. Распарадчы або дарадчы калегіяльны орган пры якой-н. установе, арганізацыі, таварыстве і пад.

   • Савет Бяспекі ААН.
   • Вучоны с. інстытута.
   • Педагагічны савет школы.
   • С. атрада.
   • Мастацкі с. тэатра.

саветалогія, ✂, ж.

У зарубежнай паліталогіі: вывучэнне жыцця былога Савецкага Саюза.

|| прым. саветалагічны, ✂.

саветнік, ✂, м.

Назва пасады у некаторых установах (пасольствах, міністэрствах і пад.), а таксама асоба, якая займае гэту пасаду.

• С. пасольства.
• С. юстыцыі.
• С. дырэкцыі.

саветолаг, ✂, м.

Спецыяліст па саветалогіі.

савецкі, ✂.

1. Які мае адносіны да Савета, заснаваны на кіраванні Саветамі як органамі дзяржаўнай улады.

   • Савецкая ўлада.
   • Савецкая дзяржава.
   • Савецкая мірная ініцыятыва.

2. Адданы справе і ідэалам краіны Саветаў, які выражае гэтыя ідэалы і інтарэсы.

   • С. пункт погляду.

савець, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і салавець.

|| зак. пасавець, ✂.