Verbum

сад, ✂, м.

1. Участак зямлі, засаджаны дрэвамі, кустамі, кветкамі.

   • Фруктовы с.
   • Батанічны с. (такі, у якім з навуковай мэтай вырошчваюць розныя расліны).
   • Зімні с. (спецыяльнае памяшканне для кветак, раслін).

2. Тое, што і дзіцячы сад.

   • Забраць з сада дзяцей.

◊

• Дзіцячы сад — выхаваўчая ўстанова для дзяцей дашкольнага ўзросту.

|| памянш. садок, ✂ і садзік, ✂.

|| прым. садовы, ✂.

◊

• Галава садовая (разм. неадабр.) — пра някемлівага, неразумнага чалавека, разяву.

садавіна, ✂, ж., зб.

Плады садовых дрэў.

• Купіць свежай садавіны.

садавод, ✂, м.

Спецыяліст па садаводству; чалавек, які разводзіць сад, сады.

садаводства, ✂, н.

1. Развядзенне садоў як галіна раслінаводства.

2. Асобная гаспадарка, занятая развядзеннем садовых культур.

|| прым. садаводчы, ✂.

садануць, ✂; зак. і аднакр. (разм.).

1. З размаху ўсадзіць што-н. вострае.

   • С. нож у дрэва.

2. чым і без дапаўнення. Моцна ўдарыць.

   • С. кулаком у бок.
   • С. з ружжа (выстраліць).

саджалка, ✂, ж.

Сельскагаспадарчая машына для пасадкі бульбы, агародніны, расады.

саджанец, ✂, м.

Маладая расліна, вырашчаная ў гадавальніку з чаранкоў або сеянцаў і прызначаная для перасадкі ў другое месца.

• Саджанцы сліў.

|| прым. саджанцавы, ✂.

саджаны, ✂.

Які вырас з саджанца, пасаджаны (не сеяны і не дзікарослы).

• Саджаныя бярозы.
• С. лес.

садзейнік, ✂, м.

Той, хто садзейнічае, дапамагае, спрыяе каму-, чаму-н.

садзейнічанне, ✂, н.

Дапамога, падтрымка ў чым-н.

• С. поспеху.
• Аказаць с.