Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
аыэ

сшаркаць, ✂; зак. (разм.).

Пашкодзіць шарканнем.

  • С. падлогу.

сшытак, ✂, м.

  1. Сшытыя лісты чыстай паперы ў вокладцы.

    • Сшыткі ў клетку.
    • Агульны с. (тоўсты сшытак у вокладцы).

  2. Складзены, але не разрэзаны друкаваны аркуш у кнізе, брашуры і пад. (спец.).

|| прым. сшыткавы, ✂.

сшыўны, ✂.

Пашыты не з цэлага кавалка, са швом.

  • С. каўнер.

сшыць, ✂; зак.

  1. гл. шыць.

  2. Злучыць шыццём.

    • С. два кліны скуры.

|| незак. сшываць, ✂.

|| наз. сшыванне, ✂ і сшыўка, ✂.

сшэрхлы, ✂.

Пасівераны (пра скуру на твары, руках і пад.).

  • С. твар.

|| наз. сшэрхласць, ✂.