Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

снабізм, ✂, м. (кніжн.).

Паводзіны, манеры, уласцівыя снобу.

|| прым. снабісцкі, ✂.

снавалка, ✂, ж. (спец.).

Снавальная машына.

снавальны, ✂, (спец.).

Які служыць для снавання.

снаваць, ✂; незак.

  1. Падрыхтоўваць пражу асновы для ткання.

    • С. пражу.
  2. Рухацца туды і сюды, у розных кірунках.

    • С. па вуліцы ўзад-уперад.

|| наз. снаванне, ✂.

|| прым. снавальны, ✂.

снайпер, ✂, м.

Майстар меткай стральбы.

|| прым. снайперскі, ✂.

  • С. агонь (трапны, дакладны).

снарад, ✂, м.

  1. Від боепрыпасаў для стральбы з гармат, а таксама лятальны апарат з баявым зарадам.

    • У лесе разарваўся с.
  2. Прыбор, інструмент, машына.

    • С. для свідравання.
    • Гімнастычныя снарады (прыстасаванні для спартыўных практыкаванняў).

|| прым. снарадны, ✂.

снасць, ✂, ж.

  1. зб. Прыборы, інструменты, прыстасаванні для якога-н. занятку.

    • Рыбалоўная с.
  2. звычайна мн. Канат, вяроўка, якія служаць для кіравання парусамі і пад.

снатворны, ✂.

Які выклікае сон (у 1 знач.).

  • С. сродак.
  • Прыняць снатворнае (наз).
  • Снатворнае апавяданне (перан. вельмі сумнае; разм.).

снег, ✂, м.

Атмасферныя ападкі ў выглядзе крышталікаў лёду, а таксама суцэльная маса такіх ападкаў, што пакрывае зямлю.

  • Выпаў першы с.
  • Вечныя снягі (на вяршынях высокіх гор).
  • Патрэбен, як леташні с. (зусім не патрэбен; разм. неадабр.).
  • Як с. на галаву (раптоўна, нечакана; разм.).

|| памянш. сняжок, ✂.

|| прым. снегавы, ✂ і снежны, ✂.

  • Снегавая хатка (зробленая з снегу).
  • Снегавая нагрузка (нагрузка на будынкі, якую стварае снежнае покрыва).
  • Снежныя заносы.
  • Снежная белізна (падобная на снег).

снега...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да снегу, напр. снегаачыстка, снегазатрыманне, снегалавінны, снегаўборачны.