Verbum

сібарыт, ✂, м. (кніжн.).

Распешчаны, раздураны раскошаю чалавек.

|| ж. сібарытка, ✂.

|| прым. сібарыцкі, ✂.

сібарытнічаць, ✂; незак. (кніжн.).

Весці жыццё, уласцівае сібарыту.

сібарыцтва, ✂, н. (кніжн.).

Паводзіны сібарыта.

сіберны, ✂ (разм.).

1. Жорсткі, бязлітасны.

   • С. чалавек.

2. Вельмі моцны, рэзкі, люты (пра вецер, мароз і пад.).

   • С. вецер.

сібірак, ✂, м.

Жыхар або ўраджэнец Сібіры.

|| ж. сібірачка, ✂.

|| прым. сібірацкі, ✂.

сіва...

Першая частка складаных слоў са знач. з сівымі, напр. сівавусы, сівагаловы.

сівабароды, ✂.

З сівой барадой.

• С. стары.

сівавалосы, ✂.

З сівымі валасамі.

сіваваронка, ✂, ж.

Пералётная птушка сямейства сіваваронкавых з яркім зеленавата-блакітным апярэннем.

сівавусы, ✂.

З сівымі вусамі.