Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
бвгдзлмнпрстўфя

сібарыт, ✂, м. (кніжн.).

Распешчаны, раздураны раскошаю чалавек.

|| ж. сібарытка, ✂.

|| прым. сібарыцкі, ✂.

сібарытнічаць, ✂; незак. (кніжн.).

Весці жыццё, уласцівае сібарыту.

сібарыцтва, ✂, н. (кніжн.).

Паводзіны сібарыта.

сіберны, ✂ (разм.).

  1. Жорсткі, бязлітасны.

    • С. чалавек.

  2. Вельмі моцны, рэзкі, люты (пра вецер, мароз і пад.).

    • С. вецер.

сібірак, ✂, м.

Жыхар або ўраджэнец Сібіры.

|| ж. сібірачка, ✂.

|| прым. сібірацкі, ✂.