Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
абвгджзйклмнпрстуўфхцчшю.

сага​1, ✂, ж.

Старажытнаскандынаўскае і старажытнаірландскае народнае эпічнае сказанне пра багоў і герояў.

  • Сагі аб вікінгах.

сага​2, нескл., н.

Крупы з крухмалу сагавай пальмы, а таксама штучныя крупы з кукурузнага або бульбянога крухмалу.

|| прым. сагавы, ✂.

сагнаць, ✂; зак.

  1. Гонячы, прымусіць пайсці, пабегчы, паляцець адкуль-н.

    • С. з месца.
    • С. скаціну ў лес.

  2. Прымусіць сабрацца ў адно месца.

    • С. цялят на ферму.

  3. Растапіць (снег).

    • Сонца сагнала снег з пагоркаў.

  4. Пазбавіцца ад чаго-н.; знішчыць.

    • С. бародаўку.
    • С. вагу.

◊

  • Сагнаць ахвоту (разм.) — задаволіць жаданне, нацешыцца чым-н.

  • Сагнаць злосць на кім (разм.) — даць выхад сваёй зласлівасці, дрэннаму настрою.

|| незак. зганяць, ✂.

|| наз. згон, ✂ і згонка, ✂.

сагравальны, ✂.

Які сагравае, служыць для сагравання.

  • С. кампрэс.

сагрэцца, ✂; зак.

  1. Сагрэць сябе, сваё цела.

    • С. ў хаце ля печы.

  2. Стаць гарачым, цёплым; нагрэцца.

    • Вада ў печы сагрэлася.

  3. перан. Падабрэць ад добрых, сардэчных слоў, адносін.

    • Ад добрай парады сагрэлася душа.

|| незак. сагравацца, ✂.

|| наз. саграванне, ✂.

сагрэць, ✂; зак.

  1. Зрабіць цёплым, гарачым.

    • С. малако.
    • Сонца сагрэла зямлю.

  2. Перадаць каму-, чаму-н. сваю цеплыню.

    • С. дзіця на руках.
    • С. сваёй дабратой (перан.).

|| незак. саграваць, ✂.

|| наз. саграванне, ✂.