Verbum

запрасіць, ✂; зак.

1. Папрасіць прыйсці.

   • З. у госці.
   • З. на пасяджэнне.

2. Прапанаваць выканаць якую-н. работу, даручэнне.

   • З. на працу ў аддзел.
   • З. кансультанта.

3. Назваць занадта высокую цану за што-н.

   • З. за тавар вельмі дорага.

◊

• Сардэчна запрашаем — ветлівае запрашэнне.

|| незак. запрашаць, ✂, запрашваць, ✂ і запрошваць, ✂.

|| наз. запрашэнне, ✂.

запраторыць, ✂; зак. (разм.).

1. Далёка або невядома куды схаваць, падзець.

   • І куды ён запраторыў шашкі?

2. перан. Заслаць куды-н., адкуль цяжка выбрацца, вызваліцца.

   • З. каго-н. у глуш.

|| незак. запраторваць, ✂.

запратэставаць, ✂; зак.

Пачаць пратэставаць.

запраўка, ✂, ж.

1. гл. заправіць, -цца.

2. Прыправа да стравы, заправа (разм.).

   • Страва без запраўкі.

запраўляць, ✂; незак.

1. гл. заправіць.

2. чым. Кіраваць, верхаводзіць дзе-н. (разм.).

   • Усім у доме запраўляе гаспадыня.

запраўшчык, ✂, м.

Той, хто запраўляе машыну, прыбор і пад.

• Самалёт-з.

запрацавацца, ✂; зак.

1. Стаміцца ад працяглай або цяжкай работы.

   • Ты, я бачу, тут зусім запрацаваўся.

2. Захапіўшыся работай, забыцца пра час.

   • З. да глыбокай ночы.

запрацаваць​¹, ✂; зак. (разм.).

Зарабіць працай.

• З. пяцьсот тысяч рублёў.

|| незак. запрацоўваць, ✂.

запрацаваць​², ✂; зак.

Пачаць працаваць.

• Машына запрацавала.

запрашальны, ✂.

Які выражае запрашэнне.

• З. жэст.
• З. білет.