Verbum

завушніца, ✂, ж.

Упрыгожанне, звычайна ў выглядзе кальца, якое прымацоўваецца да мочкі вуха.

• Залатыя завушніцы.

|| памянш. завушнічка, ✂.

завушны, ✂.

Які знаходзіцца за вухам.

• Завушная пухліна.

завываць, ✂; незак.

Перарывіста, нудна выць.

• Завываюць ваўкі.
• Вецер завывае.

|| наз. завыванне, ✂.

завысіць, ✂; зак.

Занадта павысіць.

• З. нормы выпрацоўкі.
• З. цэны.
• З. ацэнку на экзамене.

|| незак. завышаць, ✂.

|| наз. завышэнне, ✂.

завядзёнка, ✂, ж. (разм.).

Звычай, традыцыя.

• Такая з. была ў іх.

завязацца, ✂; зак.

1. Замацавацца, сцягнуцца вузлом, бантам і пад.

   • Гальштук добра завязаўся.

2. Абгарнуцца, пакрыцца чым-н., завязаўшы канцы вузлом.

   • Старая завязалася хусткай па самыя вочы.

3. Устанавіцца, распачацца (пра якія-н. узаемаадносіны, узаемныя дзеянні).

   • Завязалася гутарка.
   • Завязалася сяброўства.

4. Пачаць развівацца пасля апылення.

   • Плод завязаўся.

|| незак. завязвацца, ✂.

завязаць, ✂; зак.

1. Змацаваць, злучыць канцы чаго-н. вузлом, бантам і пад.

   • З. вузел.
   • З. гальштук.
   • З. хустку.

2. Абматаўшы, змацаваць канцы бінта, вяроўкі і пад.

   • З. вочы.
   • З. мех.
   • З. парэзаны палец.

3. Распачаць, даць узнікнуць (таму, што названа назоўнікам).

   • З. бой.
   • З. перастрэлку.
   • З. гаворку.
   • З. знаёмства.

◊

• Свет завязаць каму (разм.) — зрабіць перашкодай, пазбавіць свабоды дзеянняў.

• Як завязаць (разм.) —
  1. поўна, вельмі многа, колькі ўлезла.
     • Насыпаць мех як з.
  2. колькі можна, уволю.
     • Наеўся як з.

|| незак. завязаць, ✂ і завязваць, ✂.

|| наз. завязванне, ✂ і завязка, ✂.

завязка​¹, ✂, ж.

Тое, чым завязваюць (вяровачка, шнурок, тасьма).

• Трэба мацнейшая з., бо гарох рассыплецца.

◊

• Па самую завязку або пад завязку (разм.) — наесціся ўволю.

завязка​², ✂, ж.

1. гл. завязаць.

2. Эпізод, з якога пачынаецца развіццё сюжэта ў мастацкім творы.

   • З. драмы.

завязь, ✂, ж.

Ніжняя частка песціка ў кветкі, якая пасля апылення ператвараецца ў плод.