Verbum

забруджваць, ✂; незак.

Тое, што і брудзіць.

забрысці, ✂; зак. (разм.).

Брыдучы, зайсці куды-н.

• Карова забрыла ў агарод.

|| незак. забрыдаць, ✂.

забрытваць, ✂; незак.

Тое, што і брытаць.

забрыць, ✂; зак.

Забрыць каго або забрыць лоб каму (уст.) узяць у салдаты.

|| незак. забрываць, ✂.

забудавацца, ✂; зак.

1. Пасяліўшыся, паставіць будынкі.

   • З. на краі вёскі.

2. Стаць забудаваным.

   • Участкі забудаваліся дачамі.

|| незак. забудоўвацца, ✂.

забудаваць, ✂; зак.

Заняць пад будынак які-н. участак.

|| незак. забудоўваць, ✂.

|| наз. забудоўванне, ✂ і забудова, ✂.

забудоўшчык, ✂, м.

Той, хто будуецца, забудоўваецца на адведзеным участку.

• Індывідуальныя забудоўшчыкі.
• Завод-з.

|| ж. забудоўшчыца, ✂.

забулдыга, ✂, м. (разм. пагард.).

Шалапутны чалавек, які спіўся, вядзе амаральнае жыццё.

забыцца, ✂; зак.

1. Тое, што і забыць (у 1 2 і 3 знач. і разм.).

   • З. прозвішча знаёмага.
   • З. пра даручэнне.

2. Не захавацца ў памяці.

   • Тое здарэнне ўжо амаль забылася.

|| незак. забывацца, ✂.

забыццё, ✂, н.

1. Стан, пры якім чалавек траціць памяць.

   • Упасці ў з.

2. Стан непрытомнасці, трызнення.

   • Разам наплывае з.

◊

• Аддаць забыццю — лічыць забытым што-н.