Verbum

падножжа, ✂, н.

Месца ля самага нізу чаго-н., аснова (гары, помніка).

• П. манумента.

падножка​¹, ✂, ж.

Прыступка для ўваходу ў вагон, аўтамашыну і пад.

• П. тралейбуса.
• Стаяць на падножцы вагона.

падножка​², ✂, ж. (разм.).

Удар нагой па назе ці падстаноўка нагі пад нагу другога чалавека, каб паваліць яго.

• Даць падножку каму-н.

падножны, ✂.

1. Які змяшчаецца пад нагамі.

   • П. зэдлічак.

2. падножны корм — расліны, якімі корміцца жывёла на пашы.

паднос, ✂, м.

Дошка або металічны (пластмасавы і пад.) ліст з загнутымі ўверх краямі для пераносу посуду, для падачы ежы на стол і пад.

• Металічны п.

|| прым. падносны, ✂.

падносак, ✂, м.

Частка другой падэшвы ў абутку ад наска да палавіны ступні.

• На хаду падноскі адарве (перан. пра вельмі спрытнага чалавека).

|| прым. падноскавы, ✂.

падносчык, ✂, м.

Той, хто падносіць (у 2 знач.), пастаўляе што-н. куды-н.

• П. патронаў.

|| ж. падносчыца, ✂.

падношаны, ✂.

Паношаны, не зусім новы.

• Падношаная фуфайка.

паднябенне, ✂, н.

Верхняя частка поласці рота.

• Цвёрдае п.

|| прым. паднябенны, ✂.

паднябессе, ✂, н.

Нябесная высь.

• Бусел лунае ў паднябессі.