Verbum

запасці, ✂; зак.

1. Заваліцца куды-н., за што-н.

   • Кавалак мыла запаў за шафу.

2. Удацца ўнутр, стаць запалым.

   • Вочы запалі.

3. перан. Глыбока замацавацца, захавацца.

   • Словы запалі ў душу.
   • Што гэта запала табе ў галаву?

|| незак. западаць, ✂.

запасціся, ✂; зак.

Назапасіць для сябе чаго-н.

• З. харчамі.
• З. цярплівасцю (перан. падрыхтавацца выцерпець што-н.).

|| незак. запасацца, ✂.

запатрабаванне, ✂, н.

1. Патрабаванне афіцыйнага растлумачэння па якой-н. справе.

   • Даць з. ва ўстанову.

2. мн. Неабходнасць, патрэбы.

   • Культурныя запатрабаванні працоўных.

○

• Да запатрабавання — пра карэспандэнцыю, якая выдаецца на пошце па патрабаванню адрасата.

запатрабаваць, ✂; зак. (афіц.).

1. Патрабаваць прад’яўлення, прысылкі чаго-н.

   • З. выпіску з пратакола пасяджэння.

2. Выклікаць куды-н.

   • З. сведкаў.

3. Прад’явіць патрабаванне на выдачу чаго-н.

   • З. багаж.

запаўзці, ✂; зак.

1. Забрацца куды-н. паўзком.

   • З. пад канапу.

2. Адпаўзціся куды-н. далёка.

   • З. ў лес.

|| незак. запаўзаць, ✂.

запаўняльнік, ✂, м. (спец.).

Рэчыва, якое дабаўляецца ў вяжучую масу і не раствараецца ў ёй. Запаўняльнікі для бетонаў.

запахнуць, ✂; зак.

Пачаць пахнуць.

• Запахла дымам.

запацелы, ✂.

Вільготны ад асеўшай пары.

• Запацелае акно.

|| наз. запацеласць, ✂.

запашнік, ✂, м. (спец.).

Прылада для ўзворвання глебы на невялікую глыбіню або для засыпання зерня.

запаяць, ✂; зак.

Залатаць, паправіць паяннем.

• З. дзірку.
• З. кацёл.

|| незак. запайваць, ✂.

|| наз. запайванне, ✂ і запайка, ✂.

|| прым. запайны, ✂ і запаечны, ✂.