Verbum

загарэцца, ✂; зак.

1. Пачаць гарэць (у 1, 5, 6 і 7 знач.).

   • У далечыні загарэўся агеньчык.
   • Загарэлася з вышак (пачаўся пажар).
   • З. ідэяй (перан.).
   • Вочы загарэліся ад цікаўнасці (перан.).

2. безас., каму з інф. Вельмі захацецца (разм.).

   • Загарэлася яму ісці ў грыбы.

3. перан. Узнікнуць, пачацца з вялікай сілай.

   • Загарэлася спрэчка.

|| незак. загарацца, ✂.

загарэць, ✂; зак.

Набыць загар.

• З. на сонцы.

|| незак. загараць, ✂ і загарваць, ✂.

загаслы, ✂.

Які перастаў гарэць, свяціць, патухлы.

• Загаслыя галавешкі.
• Загаслыя вочы (перан. стомленыя).

загасціцца, ✂; зак. (разм.).

Надта доўга прабыць у гасцях.

загатавацца, ✂; зак.

Закіпець, зрабіцца кіпячоным, гатовым для ўжывання.

• Чай загатаваўся.

загатаваць​¹, ✂; зак. (разм.).

Стварыць запас чаго-н., нарыхтаваць.

• З. дроў на зіму.

|| незак. загатоўваць, ✂.

загатаваць​², ✂; зак.

Давесці да кіпення, закіпяціць.

• З. ваду.

загатоўка, ✂, ж.

1. гл. загатаваць ​¹.

2. Паўпрадукт у розных галінах вытворчасці, які патрабуе далейшай апрацоўкі.

|| прым. загатовачны, ✂.

загатоўшчык, ✂, м.

1. Тое, што і нарыхтоўшчык (разм.).

2. Той; хто робіць загатоўкі (у 2 знач.).

|| ж. загатоўшчыца, ✂.

загваздка, ✂, ж.

1. Спецыяльны шпень, які ўстаўляецца ў дзірку калёснай восі, каб не спадалі колы, або такое прыстасаванне для замацавання якой-н. дэталі.

2. перан. Перашкоды, замінка.

   • Дык вось у чым з.