Verbum

загарадка, ✂, ж.

1. Невысокая перагародка, звычайна ўнутры памяшкання.

2. Месца, адгароджанае плотам.

загарадны, ✂.

Які знаходзіцца або адбываецца, ажыццяўляецца за горадам.

• З. дом творчасці.
• Загарадная экскурсія.

загараць, ✂ і загарваць, ✂, незак.

1. гл. загарэць.

2. перан. Бяздзейнічаць, рабіць вымушаны адпачынак у рабочы час (разм. жарт.).

   • Насення не падвезлі, сеяльшчыкі загараюць на полі.

загарнуцца, ✂; зак.

Ахінуць, абгарнуць сябе чым-н., закруціцца ў што-н.

• З. ў коўдру.

|| незак. загортвацца, ✂.

загарнуць, ✂; зак.

1. Згарнуць у адно месца, загрэбці.

   • З. жар.

2. Прыкрыць зверху (пяском, лісцем і пад.).

   • З. зямлёй.

3. Ахінуць, закруціць у што-н. З. хлеб у сурвэтку.

   • З. дзіця ў коўдру.

4. Закрыць (кнігу, сшытак і пад.).

   • З. канспект.

5. Загнуць, адвярнуць край адзення, тканіны і пад.

   • З. крысо шыняля.

|| незак. загортваць, ✂.

загарода, ✂, ж.

1. Штучная перашкода для руху каго-, чаго-н.

   • Мінныя загароды.
   • Драцяная з.

2. Агароджа, загарадзь.

   • Заехаць за загароду.

загартавацца, ✂; зак.

1. Атрымаць большую цвёрдасць шляхам загартоўкі.

   • Сталь загартавалася.

2. перан. Стаць фізічна і маральна стойкім.

   • Здароўе загартавалася.
   • Армія загартавалася ў баях.

|| незак. загартоўвацца, ✂.

загартаваць, ✂; зак.

1. Надаць металічнаму вырабу большую цвёрдасць шляхам награвання і хуткага ахаладжэння.

2. перан. Зрабіць фізічна і маральна моцным, стойкім, вынослівым.

   • З. здароўе.

|| незак. загартоўваць, ✂.

|| наз. загартоўванне, ✂ і загартоўка, ✂.

|| прым. загартовачны, ✂.

загартоўка, ✂, ж.

1. гл. загартаваць.

2. Фізічная або маральная стойкасць, вынослівасць.

   • Чалавек атрымаў добрую загартоўку.

загарэлы, ✂.

Цёмны, смуглы ад загару.

• З. твар.