Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пагорак, ✂, м.

Невялікая адложыстая ўзвышанасць, узгорак.

  • Хата стаіць на пагорку.

|| прым. пагорачак, ✂.

пагоршаць, ✂; зак.

Тое, што і пагоршыцца.

  • Было ліха ды пагоршала (прымаўка).
  • Хвораму пагоршала (безас.).

|| наз. пагаршэнне, ✂ і пагоршанне, ✂.

пагоршыцца, ✂; зак.

Зрабіцца горшым.

  • Дысцыпліна пагоршылася.
  • Здароўе пагоршылася.

|| незак. пагаршацца, ✂ і пагоршвацца, ✂.

|| наз. пагаршэнне, ✂, пагоршанне, ✂ і пагоршванне, ✂.

пагоршыць, ✂; зак.

Зрабіць горшым.

|| незак. пагаршаць, ✂ і пагоршваць, ✂.

|| наз. пагоршванне, ✂.

|| наз. пагаршэнне, ✂ і пагоршанне, ✂.

пагорысты, ✂.

Пакрыты пагоркамі, няроўны.

  • Пагорыстая мясцовасць.

|| наз. пагорыстасць, ✂.

пагражальны, ✂.

  1. Які ўтрымлівае ў сабе пагрозу, выражае пагрозу.

    • У голасе гучалі пагражальныя ноткі.
  2. Які пагражае небяспекай.

    • П. характар падзей.

|| наз. пагражальнасць, ✂.

пагражаць, ✂; незак.

  1. каму і без дапаўнення. Рабіць пагражальны жэст рукой.

    • П. кулаком.
  2. каму чым. Папярэджваць з пагрозай пра што-н.

    • П. вайной.
  3. чым. Служыць прыметай (чаго-н. небяспечнага, непрыемнага).

    • Рака пагражае разлівам.
  4. Павінна адбыцца (пра што-н. дрэннае).

    • Пагражае гангрэна.

|| зак. пагразіць, ✂.

пагран...

Першая частка складаных слоў са знач. пагранічны, напр. пагранатрад, пагранзастава, пагранслужба.

пагранічнік, ✂, м.

Ваеннаслужачы пагранічнай аховы.

пагранічны, ✂.

  1. Які знаходзіцца або адбываецца каля граніцы.

    • Пагранічная зона.
    • П. інцыдэнт.
  2. Які мае адносіны да аховы граніцы.

    • П. гарнізон.