Verbum

заказаць​², ✂; зак. (уст.).

Забараніць, зрабіць недаступным.

• Усе дарогі яму заказаны.
• Сэрцу не закажаш.
• Дзесятаму з. (зарачыся ніколі больш не рабіць чаго-н.).

|| незак. заказваць, ✂.

заказнік, ✂, м.

Род запаведніка, дзе часова забаронена паляванне, рыбная лоўля і дзе знаходзяцца пад асобай аховай расліны і жывёлы.

• Бабровы з.

заказны, ✂.

1. Зроблены на заказ, які дастаўляецца па заказу.

   • З. касцюм.
   • З. аўтобус.

2. Адпраўлены поштай з павышанай адказнасцю за дастаўку і з дадатковай аплатай.

   • Заказное пісьмо.

заказчык, ✂, м.

Той, хто дае заказ (у 1 знач.).

|| ж. заказчыца, ✂.

|| прым. заказчыцкі, ✂.

заказытаць, ✂; зак.

Змучыць казытаннем.

закалаціцца, ✂; зак.

Пачаць калаціцца.

• Закалацілася ўсё ўнутры.

закалаціць​¹, ✂; зак. (разм.).

Прыгатаваць, падсыпаючы што-н. у вадкасць і размешваючы.

• З. бражку.

|| незак. закалочваць, ✂.

закалаціць​², ✂; зак.

Пачаць калаціць (у 1, 2, 5 і 6 знач.).

закалец, ✂, м.

Сыры, недапечаны слой у хлебе каля ніжняй скарынкі.

◊

• Мець закалец на каго (разм.) — затаіць злосць на каго-н.

закалоцца, ✂; зак.

Пракалоўшы сябе чым-н. вострым, пазбавіць жыцця.

• З. кінжалам.

|| незак. заколвацца, ✂.