Verbum

патаўсціць, ✂; зак.

Зрабіць таўсцейшым.

• П. нітку.

|| незак. патаўшчаць, ✂.

|| наз. патаўшчэнне, ✂.

паткнуцца, ✂; зак. (разм.).

1. Сунуцца, паказацца куды-н.

   • П. ў дзверы.

2. перан. Паспрабаваць што-н. зрабіць, памкнуцца.

   • П. сказаць слова.

|| незак. патыкацца, ✂.

патлець, ✂; зак.

1. Сатлець — пра ўсё, многае.

2. Тлець некаторы час.

   • Галавешкі патлелі.

патлівы, ✂.

Які моцна і часта пацее.

• Патлівыя рукі.

|| наз. патлівасць, ✂.

патлы, ✂ (разм. пагард.).

Доўгія нерасчэсаныя валасы; кудлы.

паток, ✂, м.

1. Імкліва цякучая водная маса, рака, ручай.

   • Бурны п.
   • Веснавыя патокі.

2. Маса вадкасці, паветра, якая імкліва цячэ, распаўсюджваецца.

   • П. лавы.
   • П. газу.
   • П. святла (перан.).
   • П. слёз (перан.).
   • П. слоў (перан.).
   • П. бежанцаў (перан.).

3. Паточная вытворчасць (спец.).

   • Выраб матораў арганізаваны па прынцыпу патоку.

4. Частка агульнага саставу навучэнцаў, раздзеленых для правядзення якіх-н. заняткаў, экзаменаў.

   • Выпускнікі аднаго патоку.

патолагаанатам, ✂, м. (спец.).

Урач — спецыяліст па паталагічнай анатоміі.

патоля, ✂, ж.

1. Спачувальныя адносіны да слабейшых, спагада.

   • Адчуваць патолю з боку каго-н.

2. Патуранне, патаканне.

   • Не даваць патолі сыну.

3. Задаволенасць, супакоенасць.

   • Гэта паездка прынесла мне патолю.

патомны​¹ ✂ прым.

1. Які ад роду належыць да якога-н. саслоўя (уст.).

   • П. дваранін.

2. Карэнны, спрадвечны.

   • П. пралетарый.

патомны​² ✂ прым.

Які выдаецца па тамах.

• Патомнае выданне.