Verbum

задзерціся, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і задрацца (у 1 і 2 знач.).

|| незак. задзірацца, ✂.

задзёр, ✂, м.

Запальчывасць, гнеўнасць.

◊

• Ісці на задзёр (разм.) — весці сябе задзірліва, абуральна.

задзімаць, ✂; незак.

1. гл. задзьмуць.

2. Пра вецер, мяцеліцу: дзьмуць, пранікаючы куды-н.

   • Часам у вокны задзімаў вецер.

задзіра, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Завадатар сварак, боек, забіяка.

задзірака, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Тое, што і задзіра.

задзірлівы, ✂.

Тое, што і задзірысты.

|| наз. задзірлівасць, ✂.

задзірына, ✂ і задзірынка, ✂, ж. (разм.).

Задранае месца на гладкай паверхні.

• Дошка з задзірынамі.
• Ні сучка ні задзірынкі (перан. вельмі гладка, без перашкод; разм.).

задзірысты, ✂.

Схільны, ахвочы да боек, сварак або які выражае задзірыстасць.

• З. позірк.
• З. характар.

|| наз. задзірыстасць, ✂.

задзьмухаць​¹, ✂; зак.

Дзьмухаючы, затушыць.

• З. лямпу.

|| незак. задзьмухваць, ✂.

задзьмухаць​², ✂; зак.

Пачаць дзьмухаць.