Verbum

забаўка, ✂, ж.

1. Тое, што і забава.

2. Рэч, якая служыць для гульні дзецям, цацка.

забаўляцца, ✂; незак.

1. Праводзіць час у забавах.

   • З дзіцячымі гульнямі.

2. кім-чым і з чым.

   • Абыходзіцца з кім-, чым-н. як з цацкай, забаўкай.
   • З. з веерам.

забаўляць, ✂; незак.

Весяліць, пацяшаць чым-н. цікавым, забаўным.

• З. дзяцей цацкамі.
• З. публіку.

забаўнік, ✂, м.

Чалавек, які ўмее пацяшаць, забаўляць.

|| ж. забаўніца, ✂.

забаўны, ✂.

Такі, які можа пацешыць, развесяліць; дзіўны, цікавы.

• З. чалавек.
• Забаўная гісторыя.
• Забаўнае здарэнне.

|| наз. забаўнасць, ✂.

забег, ✂, м.

У спорце: бег на пэўную адлегласць.

• З. на 500 метраў.

забегацца, ✂; зак. (разм.).

Стаміцца ад беганіны.

• За дзень зусім забегаўся.

забегаць, ✂; зак.

Пачаць бегаць.

• У хваляванні з. па пакоі.

забегчы, ✂; зак.

1. Бегучы, трапіць куды-н.

   • Цяля забегла ў агарод.

2. Зайсці куды-н. мімаходам, на кароткі час (разм.).

   • З. да знаёмых.

3. Бегучы, аддаліцца на значную адлегласць.

   • Хлопчык забег далёка ў поле.

4. Бегучы, зайсці збоку або абагнаць каго-н.

   • З. наперад (таксама перан. пачаць рабіць што-н. раней часу).

|| незак. забягаць, ✂.

забеспячэнец, ✂, м. (разм.).

Работнік органаў забеспячэння.