Verbum

пасмешышча, ✂, н.

1. Той, з каго (або тое, з чаго) смяюцца, кпяць.

   • Быць усеагульным пасмешышчам.

2. Здзек, асмяянне.

   • Выставіць каго-н. на п.

пасміхацца, ✂; незак.

Тое, што і пасмейвацца.

пасмуглелы, ✂.

Які стаў смуглым, смуглейшым.

• П. твар.

пасмяротны, ✂.

Які ажыццёўлены або ўзнік пасля смерці (пра што-н., што адносіцца да дзейнасці нябожчыка).

• Пасмяротнае выданне твораў пісьменніка.
• Узнагароджаны пасмяротна (прысл.).

паснуць, ✂; зак.

Заснуць — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

• Дзеці паснулі.

пасол, ✂, м.

Дыпламатычны прадстаўнік вышэйшага рангу.

• Сустрэча на ўзроўні паслоў.

|| прым. пасольскі, ✂.

пасольства, ✂, м.

Дыпламатычнае прадстаўніцтва, якое ўзначальваецца паслом, а таксама будынак, у якім знаходзіцца гэта прадстаўніцтва.

|| прым. пасольскі, ✂.

пасопваць, ✂; незак.

Сапці злёгку, час ад часу.

• Дзіця пасопвала ў калысцы.

пасохлы, ✂.

1. Які стаў сухім, страціў вільгаць; які перасох (пра вусны).

2. Які завяў, засох ад неспрыяльных умоў.

   • Пасохлая трава.

пасохнуць, ✂; зак.

1. Стаць сухім, высахнуць.

   • Бялізна пасохла.

2. Засохнуць зусім — пра ўсё, многае.

   • Кветкі на клумбах пасохлі.