Verbum

пагалоска, ✂ і погаласка, ✂, ж.

Чуткі, размовы, якія перадаюцца.

• Пусціць пагалоску (погаласку).

пагалоўе, ✂, н.

Агульная колькасць галоў жывёлы.

• П. кароў.
• Рост пагалоўя.

пагалоўны, ✂.

Які распаўсюджваецца на ўсіх.

• П. перапіс.

паганец, ✂, м. (разм.).

Нядобры чалавек, нягоднік.

|| ж. паганка, ✂.

паганіць, ✂; незак. (разм.).

1. Пэцкаць, рабіць брудным.

   • П. хату.
   • П. рукі.

2. Ганьбіць.

   • Здраднікі паганяць зямлю.

|| зак. апаганіць, ✂.

паганка, ✂, ж.

1. гл. паганец.

2. Неядомы, паганы (у 1 знач.) грыб.

паганы, ✂.

1. Які нельга есці з прычыны ядавітасці, нечыстаты.

   • П. грыб.

2. Прызначаны для смецця, нечыстот.

   • Паганае вядро.

3. Мярзотны, подлы чалавек.

   • П. чалавек.
   • П. настрой.

4. Злы, куслівы (пра сабаку).

5. Язычніцкі (уст.).

   • Паганыя ідалы.

◊

• Паганыя вочы (разм.) — шкодныя вочы.

паганялка, ✂, ж. (разм.).

Тое, чым паганяюць.

• Не кіем дык палкай — адной паганялкай (з нар.).

паганяты, ✂, м.

1. Той, хто паганяе запрэжаных жывёл, возчык.

2. Той, хто падганяе на працы, наглядчык.

   • Паганятыя з бізунамі стаялі ў кожнага над каркам.

паганяць​¹, ✂; незак.

Панукваць, падсцёбваць.

• П. каня пугай.