Verbum

запазычанасць, ✂, ж.

Наяўнасць даўгоў, нявыкананых абавязацельстваў.

• Ліквідаваць з.

запазычанне, ✂, н.

Запазычаная з’ява, прадмет, слова.

• Іншамоўныя запазычанні.

запазычыць, ✂; зак.

Узяць, пераняць, засвоіць.

• З. слова.
• З. ідэю.

|| незак. запазычваць, ✂.

|| наз. запазычванне, ✂.

запакоўваць, ✂; незак.

Тое, што і пакаваць.

• З. рэчы.

запал, ✂, м.

1. Прыстасаванне і сродак для запальвання выбуховага рэчыва.

2. перан. Гарачнасць, парыў.

   • Астыў з.
   • Гаварыць з запалам.

|| прым. запальны, ✂.

запалавелы, ✂.

Злёгку пажаўцелы.

• Запалавелае жыта.

запаланіць, ✂; зак.

1. Узяць у палон; скарыць, пазбавіць незалежнасці.

   • З. народ.
   • З. сэрца дзяўчыны (перан.).

2. Заняць, запоўніць сабой якую-н. прастору.

   • Натоўп запаланіў увесь двор.
   • Трывога запаланіла ўсё нутро (перан.).

|| незак. запаланяць, ✂.

запалаць, ✂; зак.

Пачаць палаць ​¹.

запаленне, ✂, н.

Хваробны працэс, які суправаджаецца павышэннем тэмпературы, прыпухласцю і пачырваненнем хворай часткі цела.

• З. лёгкіх.
• З. сустава.

|| прым. запаленчы, ✂.

запалёны, ✂.

У стане запалення, прыпухлы, пачырванелы.

• З. ўчастак цела.
• Запаленыя вочы.

|| наз. запалёнасць, ✂.