Verbum

запрыгоніць, ✂; зак. (уст.).

Зрабіць прыгонным, закабаліць.

|| незак. запрыгоньваць, ✂.

|| наз. запрыгоньванне, ✂.

запрымеціць, ✂; зак. (разм.).

Заўважыць, прымеціць.

• З. знаёмага ў натоўпе.

запрэжка, ✂, ж.

1. Некалькі коней, сабак, аленяў і пад., запрэжаных у адну вупраж.

   • З. сабак.
   • У адной запрэжцы (таксама перан. у пастаянных і цесных рабочых адносінах; разм.).

2. Вупраж, збруя.

◊

• Хадзіць у запрэжцы — рабіць адну пэўную работу.

запудрыць, ✂; зак.

Пакрыць пудрай (каб зрабіць што-н. незаўважным).

• З. вяснушкі.

|| незак. запудрываць, ✂.

запужаны, ✂.

Палахлівы ад частых пагроз.

• Запужанае кацяня.
• З. выгляд.

|| наз. запужанасць, ✂.

запужаць, ✂; зак.

Частымі пагрозамі зрабіць палахлівым.

• З. дзіця.

|| незак. запужваць, ✂.

запунсавець, ✂; зак.

1. Зрабіцца пунсовым.

   • Шчокі ў дзяўчыны запунсавелі.

2. Вылучыцца сваім пунсовым колерам, паказацца (пра што-н. пунсовае).

   • У траве запунсавелі суніцы.

запуставаць, ✂; зак.

1. Прыйсці ў стан заняпаду.

2. Абязлюдзець, апусцець (пра жыллё).

   • Запуставала вёска.

запусцелы, ✂.

Закінуты, запушчаны, апусцелы.

• З. сад.
• Запусцелая хата.

|| наз. запусцеласць, ✂.

запусценне, ✂, н.

Стан запусцелага, заняпаду.

• Хата ў запусценні.
• Поўнае з.