Verbum

зачахлы, ✂.

1. Змарнелы, хваравіты.

   • З. чалавек.

2. Які зачах, слаба расце, завялы.

   • Зачахлае дрэва.

|| наз. зачахласць, ✂.

зачацце, ✂, н.

Зараджэнне плода, пачатак цяжарнасці.

зачаць, ✂; зак.

1. Распачаць (разм.).

   • З. будаўніцтва.

2. Даць пачатак жыцця каму-н. (уст.).

   • З. дзіця.

|| незак. зачынаць, ✂.

зачос, ✂, м.

Зачасаная, звычайна назад, пасма валасоў.

• Валасы з прыгожым зачосам.

зачумлены, ✂.

Заражаны чумой.

• Уцякаць, як ад зачумленага (наз.).

зачын, ✂, м.

1. Пачатак чаго-н., пачын (разм.).

   • Зрабіць з. у якой-н. справе.

2. Традыцыйны пачатак (у творах народнай паэзіі).

   • З. быліны.

|| прым. зачынны, ✂.

зачынальнік, ✂, м.

Той, хто пачынае якую-н. справу, пачынальнік.

• Скарына — з. усходнеславянскага кнігадрукавання.

|| ж. зачынальніца, ✂.

|| прым. зачынальніцкі, ✂.

зачыніць, ✂; зак.

1. Пакрыць векам.

   • З. скрыню.

2. Злучыць створкі для спынення доступу, пранікнення ў сярэдзіну каго-, чаго-н.

   • З. дзверы.
   • З. хату.

3. Змясціўшы куды-н., заперці на замок.

   • З. дзяцей у хаце.

◊

• Свет зачыніць каму (разм.) — перашкодзіць нармальнаму, спакойнаму жыццю.

• Як зачыніць — поўна.

|| незак. зачыняць, ✂.

|| звар. зачыніцца, ✂.

|| незак. зачыняцца, ✂.

зачыншчык, ✂, м.

Той, хто пачынае што-н. (звычайна непрыстойнае).

• З. бойкі.

|| ж. зачыншчыца, ✂.

|| прым. зачыншчыцкі, ✂.

зачырванецца, ✂; зак.

1. Тое, што і зачырванець.

2. Пачырванець ад сораму, збянтэжанасці.

   • Дзяўчына зачырванелася.