Verbum

захламіць, ✂; зак.

Зрабіць захламленым.

• Увесь пакой захламіў.

|| незак. захламляць, ✂ і захламліваць, ✂.

захламлены, ✂.

Застаўлены, завалены хламам, непатрэбнымі рэчамі і пад.

• З. калідор.

|| наз. захламленасць, ✂.

захліпнуцца, ✂; зак.

1. Міжвольна спыніць, затрымаць дыханне, папярхнуцца або памерці ад папаўшага ў рот імклівага струменю паветра, дыму і пад.

   • З. паветрам.
   • Атака ворага захліпнулася (перан. пацярпела няўдачу).

2. Адчуць цяжкасць, перабоі ў дыханні (ад якога-н. моцнага пачуцця, смеху, плачу і пад.)

   • З. ад радасці
   • З. ад смеху.

|| незак. захліпацца, ✂.

захлынуцца, ✂; зак.

1. Задыхнуцца ад вады.

   • З. ў час купання.

2. перан. Перастаць дзейнічаць.

   • Кулямёт захлынуўся.
   • Атака праціўніка захлынулася.

захлюпацца, ✂; зак. (разм.).

Пакрыцца пырскамі чаго-н.

• З. граззю.

захмарыцца, ✂; безас.; зак.

Зрабіцца хмарным.

• Неба захмарылася.
• К вечару захмарылася.

|| незак. захмарвацца, ✂.

захмялелы, ✂.

Які захмялеў, ап’янелы.

• Захмялелая кампанія.

заход, ✂, м.

1. гл. зайсці.

2. Прыём.

   • З другога заходу.
   • Перанесці цыбулю за тры заходы.

захопнік, ✂, м.

Той, хто захапіў чужую тэрыторыю, вядзе захопніцкую палітыку, заваёўнік.

• Чужаземныя захопнікі.

захопніцкі, ✂.

Які імкнецца гвалтоўна авалодаць чым-н., заваёўніцкі.

• Захопніцкія войны.