Verbum

параліч, ✂, м.

Хвароба, якая пашкоджвае нервовую сістэму і пры якой асобныя органы або частка цела трацяць здольнасць да адвольных рухаў.

• П. ног.
• Разбіты паралічом.

|| прым. паралічны, ✂.

паралон, ✂, м.

Лёгкі і эластычны сінтэтычны матэрыял.

• Паліто на паралоне.

|| прым. паралонавы, ✂.

паралюш, ✂, м. (разм.).

Тое, што і параліч.

|| прым. паралюшны, ✂.

параметр, ✂, м. (спец.).

Велічыня, што характарызуе якую-н. асноўную ўласцівасць устройства, сістэмы, машыны або з’явы, працэсу.

• Параметры лазернай устаноўкі.

паранджа, ✂, ж.

Шырокі халат з валасяной сеткай, што закрывае твар, без якой мусульманская рэлігія не дазваляе жанчынам паяўляцца перад чужымі людзьмі.

паранены, ✂.

Які мае рану.

• Параненыя байцы.
• Даглядаць параненых (наз.).

параніць, ✂; зак.

1. Нанесці рану каму-н., раніць каго-, што-н. Яго параніла асколкам снарада (безас.).

   • П. руку.
   • П. душу каму-н. (перан.).

2. Раніць усіх, многіх або нанесці раны каму-н. у многіх месцах.

   • П. усё цела.

паранка, ✂, ж. (разм.).

1. Запраўленая паранай бульбай ці мукой і завараная кіпнем сечка або мякіна на корм жывёле.

   • Зрабіць паранкі карове.

2. Параная бульба ў лушпінах.

параноік, ✂, м.

Чалавек, хворы на паранойю.

паранойя, ✂, ж.

Хранічнае душэўнае захворванне, якое характарызуецца ўстойлівым трызненнем.

|| прым. паранаічны, ✂.