Verbum

засяліць, ✂; зак.

Пасяліўшыся або пасяліўшы каго-н. дзе-н., заняць, насяліць цалкам.

• Навасёлы засялілі край.
• З. дом.

|| незак. засяляць, ✂.

|| наз. засяленне, ✂.

засяроджаны, ✂.

Сканцэнтраваны ў думках на чым-н. адным.

• Засяроджаная ўвага.
• Глядзець засяроджана (прысл.).

|| наз. засяроджанасць, ✂.

засяродзіць, ✂; зак.

Сканцэнтраваць думкі, увагу на чым-н. адным.

• З. думкі.
• З. увагу на чым-н.

|| незак. засяроджваць, ✂.

|| звар. засяродзіцца, ✂.

|| незак. засяроджвацца, ✂.

|| наз. засяроджанне, ✂.

засячы​¹ (засекчы, ✂; зак.

1. Зрабіць сякерай выемку ў чым-н., на чым-н.

   • З. дрэва.

2. Пра каня: на хаду параніць адной нагой другую.

   • Конь засек нагу.

3. Адзначыць момант чаго-н., а таксама вызначыць пункт, месцазнаходжанне чаго-н;

   • З. час вылету.
   • З. курс карабля.

|| незак. засякаць, ✂.

засячы​² (засекчы, ✂; зак.

1. Збіць да смерці.

2. Пазбавіць жыцця вострым прадметам (сякерай, шабляй).

|| незак. засякаць, ✂.

засячыся, ✂ і засекчыся, ✂; зак.

Пра каня: на хаду параніць адной нагой другую.

|| незак. засякацца, ✂.

затаварыць, ✂; зак. (спец.).

Сабраць многа тавару, не пускаючы ў гандлёвы абарот.

• З. муку на складзе.

|| незак. затаварваць, ✂.

|| наз. затаварванне, ✂.

затаіць, ✂; зак.

Скрыўшы ад іншых (якое-н. пачуццё), захаваць у сабе, у душы.

• З. крыўду.

◊

• Затаіць дыханне — стрымаць дыханне (напружана ўслухоўваючыся, прытаіўшыся, спалохаўшыся і пад.).

|| незак. затойваць, ✂.

затанна, прысл. (разм.).

За невысокую цану, надта дзешава.

• Прадаць тавар з.

затанулы, ✂.

Які затануў.

• Затанулая лодка.