Verbum

заграбаць, ✂; незак.

1. Захопліваючы, грабучы, збіраць у адно месца.

   • З. сена.

2. перан. З прагнасцю захопліваць, прысвойваць або многа атрымліваць, зарабляць (разм.).

   • З. вялікія грошы.

3. Грэбці вёсламі, рукамі.

   • Глыбока з.

4. Тое, што і грэбці. (у 2 знач.).

|| зак. загрэбці, ✂.

заграбушчы, ✂ (разм.).

Прагны, які імкнецца пабольш захапіць сабе.

• Заграбушчыя рукі.

заграніца, ✂, ж. (разм.).

Зарубежныя дзяржавы, чужаземныя краіны.

• Гандаль з заграніцай.

|| прым. загранічны, ✂.

• Загранічныя тавары (купленыя за граніцай).

загрубелы, ✂.

Які загрубеў, стаў цвёрдым, шурпатым.

• Загрубелыя рукі.

|| наз. загрубеласць, ✂.

загрувасціць, ✂; зак.

Заставіць, заваліць чым-н. грувасткім.

• З. калідор мэбляй.
• З. даклад цытатамі (перан.).

|| незак. загрувашчваць, ✂.

загрудкі, прысл.

У выразе: узяцца (брацца) загрудкі — задзірацца, даходзіць да сутычкі.

загружанасць, ✂, ж.

1. Насычанасць грузамі.

   • З. чыгункі.

2. Наяўнасць вялікай колькасці работы ў каго-н.

   • З. справамі.

загрузіць, ✂; зак.

1. гл. грузіць.

2. перан. Запоўніць работай, даць работу ў патрэбнай колькасці.

   • З. трактары на поўную змену.
   • З. выкладчыка.

|| незак. загружаць, ✂.

|| наз. загрузка, ✂.

загрывак, ✂, м.

1. Ніжняя частка грывы, якая прылягае да карка.

2. Частка шыі ніжэй патыліцы (разм.).

◊

• Даць па загрыўку (разм.) — выгнаць, зняць з працы.

|| прым. загрывачны, ✂.

загрызці, ✂; зак.

1. Грызучы, давесці да смерці.

   • Ваўкі загрызлі каня.

2. перан. Змучыць, давесці да цяжкага душэўнага стану папрокамі, прыдзіркамі, лаянкай і пад. (разм. неадабр.).

|| незак. загрызаць, ✂.