Verbum

замёрзлы, ✂ і замерзлы, ✂.

1. Зацвярдзелы ад холаду; пакрыты ледзяной коркай.

   • Замёрзлая гразь.
   • Замёрзлыя вокны.
   • Замёрзлыя пальцы (моцна азяблыя).

2. Які загінуў, памёр ад холаду.

   • З. чалавек.

замілавальны, ✂.

Які выклікае або выражае замілаванне.

• Замілавальнае дзіця.
• Замілавальная ўхмылка.

|| наз. замілавальнасць, ✂.

замілаванне, ✂, н.

Пачуццё пяшчоты да каго-, чаго-н., любаванне кім-, чым-н.

• Слёзы замілавання.
• Прыйсці ў з.

замілавацца, ✂; зак.

Прыйсці ў замілаванне.

|| незак. замілоўвацца, ✂.

замілаваць, ✂; зак.

Прывесці ў замілаванне.

• Дзяўчынка замілавала нас сваёй ласкавасцю.

|| незак. замілоўваць, ✂.

замінка, ✂, ж. (разм.).

1. Затрымка, перашкода.

   • З. ў руху паяздоў.

2. Перапынак пры маўленні.

   • Гаварыць з замінкамі.

замінулы, ✂ (разм.).

Які папярэднічае мінуламу.

• З. год.

замітусіцца, ✂; зак.

Пачаць мітусіцца.

замкнёны, ✂.

1. Адасоблены, адлучаны ад грамадства; заняты сваімі вузкімі інтарэсамі.

   • Замкнёнае асяроддзе.

2. Некампанейскі, скрытны.

   • З. характар.
   • З. чалавек.

|| наз. замкнёнасць, ✂.

замкнуты, ✂.

Тое, што і замкнёны.

|| наз. замкнутасць, ✂.