Verbum

заручыны, ✂.

Абрад аб’яўлення каго-н. жаніхом і нявестай.

• Спраўляць з.

|| прым. заручынны, ✂.

заручыцца​¹, ✂; зак.

Загадзя забяспечыць сабе чыю-н. падтрымку, дапамогу.

• З. падтрымкай сябра.

|| незак. заручацца, ✂.

заручыцца​², ✂; зак.

Дамовіцца аб шлюбе, узяць шлюб.

|| незак. заручацца, ✂.

заручыць, ✂; зак.

Справіць абрад заручын.

• Павіншаваць заручаных (наз.).

|| незак. заручаць, ✂.

|| прым. заручальны, ✂.

зарыва, ✂, н. (разм.).

Тое, што і зарава.

зарыгаць​¹, ✂; зак. (разм.).

Пачаць кашляць скрыпучым гукам.

зарыгаць​², ✂; зак. (разм.).

Запэцкаць ванітамі.

• З. падлогу.

зарыдаць, ✂; зак.

Пачаць рыдаць.

зарыкаць, ✂; зак.

Зараўці (пра жывёлу, звычайна карову).

• Карова зарыкала.

зарысаваць, ✂; зак.

Зрабіць зарысоўку каго-, чаго-н., адлюстраваць рысункам.

• З. з натуры.

|| незак. зарысоўваць, ✂.

|| наз. зарысоўванне, ✂ і зарысоўка, ✂.