Verbum

закасаць, ✂; зак.

Загнуўшы, падняць вышэй, падкасаць.

• З. штаны.

|| незак. закасваць, ✂.

закасіць, ✂; зак.

Косячы, перайсці мяжу, скасіць лішняе, што належыць іншаму.

|| незак. закошваць, ✂.

закаснелы, ✂.

Які закаснеў, зрабіўся косным, закаранелым.

• Закаснелыя традыцыі старога быту.

|| наз. закаснеласць, ✂.

закасцянелы, ✂.

1. Акамянелы, цвёрды, як костка.

   • Закасцянелая зямля.

2. Тое, што і закаснелы.

|| наз. закасцявеласць, ✂.

закасцянець, ✂; зак.

1. гл. касцянець.

2. Тое, што і закаснець.

закатаваць, ✂; зак.

Замучыць катаваннем, давесці да смерці.

• З. вязня.

закаханы, ✂.

Які адчувае або выяўляе каханне да каго-н., захапленне кім-, чым-н.

• З. ў каго-н.
• З. позірк.

|| наз. закаханасць, ✂.

закахацца, ✂; зак.

Адчуць пачуццё кахання да каго-н.

закахаць, ✂; зак. (разм.).

Абудзіць у кім-н. пачуццё кахання да сябе.

• З. у сябе.

закаціцца, ✂; зак.

1. Коцячыся, трапіць куды-н.

   • Мячык закаціўся ў куток.
   • Кола закацілася за вугал.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Апусціцца за гарызонт (пра нябесныя свяцілы).

   • Сонца закацілася за лес.
   • Яго слава ўжо закацілася (перан.).

|| незак. закочвацца, ✂.