Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы э ю я

а б в г д ж з й к л м н п р с т у ў ф х ц ч ш ю .

саўнарком, ✂, м.

Скарачэнне: Савет Народных Камісараў — назва вышэйшага выканаўчага і распарадчага органа дзяржаўнай улады ў былым СССР у 1917—1946 гг.

|| прым. саўнаркомаўскі, ✂.

сафа, ✂, ж.

Нізкая шырокая канапа.

сафары, нескл., н.

Адзенне прамога крою з лёгкай тканіны, з кішэнямі і адстрочкай.
нязм. Пра адзенне: такога крою, фасону.
- Куртка-с.
- Сукенка-с.

сафізм, ✂, м. (кніжн.).

Розумазаключэнне, якое здаецца фармальна правільным, але нявернае па сутнасці, паколькі заснавана на наўмысна няправільным падборы зыходных палажэнняў.

|| прым. сафістычны, ✂.

сафіст, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек, які карыстаецца сафізмамі для доказу сваіх сцвярджэнняў.

|| ж. сафістка, ✂.

|| прым. сафістычны, ✂.

сафістыка, ✂, ж. (кніжн.).

Сафістычны спосаб разважанняў.

сафіт, ✂, м. (спец.).

Свяцільнік рассеянага святла, які асвятляе сцэну спераду і зверху.

|| прым. сафітны, ✂.

саф’ян, ✂, м.

Мяккая, спецыяльна вырабленая казіная або авечая скура яркага колеру, якая ідзе на кніжныя пераплёты, абутак.

|| прым. саф’янавы, ✂.

саха, ✂, ж.

Прымітыўная сельскагаспадарчая прылада для ворыва.
Слуп з развілкай на канцы, які ўжыв. пры будаўніцтве чаго-н. як апора.
Даўней на Русі: мера зямлі, што была адзінкай падатковага абкладання.
мн. Рогі лася.

|| памянш. сошка, ✂.

|| прым. сошны, ✂.

сахарын, ✂, м. і сахарына, ✂, ж.

Белы салодкі парашок — сурагат цукру.

|| прым. сахарынавы, ✂.