Verbum

сатэйнік, ✂, м.

Скаварада з тоўстым дном і з высокімі прамымі бакамі.

сатэліт, ✂, м.

1. У старажытным Рыме: узброены слуга-целаахоўнік.

2. перан. Выканаўца чужой волі, памагаты (кніжн.).

3. Спадарожнік планеты (спец.).

   • Месяц — с Зямлі.

4. Дзяржава, фармальна незалежная, а па сутнасці падпарадкаваная іншай, больш моцнай дзяржаве.

сауна, ✂, ж.

Фінская лазня з гарачым сухім паветрам, дзе парацца, і халодным басейнам.

саўгас, ✂, м.

Скарачэнне: савецкая гаспадарка — буйное дзяржаўнае сельскагаспадарчае прадпрыемства.

• Свінагадоўчы с.

|| прым. саўгасны, ✂.

саўдзельнік, ✂, м.

Чалавек, які ўдзельнічае разам з кім-н. у чым-н. нядобрым, шкодным.

• Саўдзельнікі ў злачынствах.

|| ж. саўдзельніца, ✂.

|| прым. саўдзельніцкі, ✂.

саўдзельніцтва, ✂, н.

Сумесны ўдзел з кім-н. у чым-н. непрыемным.

саўдзельнічаць, ✂; незак.

Сумесна ўдзельнічаць з кім-н. у якой-н. нядобрай справе, быць саўдзельнікам чаго-н. несамавітага, непрыстойнага.

саўладальнік, ✂, м.

Асоба, якая сумесна з кім-н. валодае чым-н.

|| ж. саўладальніца, ✂.

саўладаць​¹, ✂; зак.

1. Перамагчы, узяць верх у чым-н.; адолець, асіліць каго-, што-н.

   • С. з злачынцам.
   • С. з канём (прымусіць слухацца, падпарадкаваць сабе).
   • С. з сабою (перасіліць сябе).

2. Змагчы выканаць якую-н. работу, ажыццявіць што-н.

   • С. з уборкай хлеба.

саўладаць​², ✂; незак. (спец.).

Уладаць чым-н. сумесна з кім-н.

|| наз. саўладанне, ✂.