Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы э ю я

а б в г д ж з й к л м н п р с т у ў ф х ц ч ш ю .

саліст, ✂, м.

Артыст, які выконвае сольную партыю.

С. аперэты.
С. аркестра.

|| ж. салістка, ✂.

салітэр, ✂, м.

Буйны брыльянт.

саліцёр, ✂, м.

Доўгі плоскі чарвяк, які паразітуе ў страўніку чалавека і жывёлы.

саліцылавы, ✂:

саліцылавая кіслата — арганічная кіслата, якая выкарыстоўваецца для прыгатавання лекавых рэчываў і фарбавальнікаў.

саліць¹, ✂; незак.

Насычаць, намазваць салам ці забруджваць чым-н. тлустым.

саліць², ✂; незак.

Сыпаць соль у што-н. для смаку.
- С. катлеты.
- С. бульбу.
Нарыхтоўваць у запас у салёным растворы.
- С. агуркі.
- С. сала.
перан. Рабіць каму-н. непрыемнасці, дапякаць.
- С. кпінамі.

|| зак. пасаліць, ✂ і засаліць, ✂.

|| наз. саленне, ✂, солка, ✂, засолка, ✂ і засол, ✂.

|| прым. салільны, ✂, засолачны, ✂ і засольны, ✂.

салодкі, ✂.

Які мае прыемны смак, уласцівы цукру або мёду.
- С. яблык.
- Паставіць на стол салодкае (наз.; салодкую страву, дэсерт).
перан. Прыемны, які прыносіць задавальненне і асалоду.
- Салодкая трывога.
- Не салодка (прысл.) жывецца сіраце.
перан. Празмерна далікатны, занадта ўважлівы і ласкавы.
- Салодкая ветлівасць.
- Салодкія манеры.
перан. Ліслівы, ненатуральны, дагодлівы.
- Салодкія словы.

|| наз. салодкасць, ✂.

салома, ✂, ж.

Сухія сцёблы злакавых раслін, што застаюцца пасля абмалоту.

Аўсяная с.

|| памянш. саломка, ✂.

|| прым. саламяны, ✂.

Саламяная страха.
С. колер (светла-жоўты).
Саламяная сурвэтка (з саломы).

◊

Саламяная ўдава (жарт.) — жанчына, якая знаходзіцца ў часовай разлуцы з мужам.
Саламяны ўдавец (жарт.) — мужчына, які знаходзіцца ў часовай разлуцы з жонкай.

салома... (а таксама салама...).

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да саломы, напр. саломазбіральнік, саломаздрабляльны, саломапад’ёмнік, саломаскладальнік, саломатранспарцёр.

саломіна, ✂, ж.

Адно сцябло саломы.

|| памянш. саломінка, ✂.

Хапацца за саломінку (перан. спрабаваць выратаваць сябе ці якую-н. справу, маючы надзею на сродкі, што дапамагчы не могуць).