Verbum

задыміць​¹, ✂; зак.

Закапціць або забрудзіць дымам.

• З. столь.
• Задымленыя вуліцы.

задыміць​², ✂; зак.

Пачаць дыміць.

задыхацца​¹, ✂; зак.

Пачаць цяжка і часта дыхаць ад быстрай хады, бегу, стомленасці.

задыхацца​², ✂; незак.

1. Пачаць цяжка і часта дыхаць (ад хвалявання, бегу і пад.).

   • З. ад хвалявання.

2. Паміраць ад недахопу паветра, ад дыму, удушлівых газаў.

|| зак. задыхнуцца, ✂.

задышка, ✂, ж.

Учашчанае і цяжкае дыханне, дыхавіца.

• Пакутаваць ад задышкі.

задыяк, ✂, м. (спец.).

Пояс неба, па якім Сонца праходзіць свой бачны шлях на працягу года.

• Знакі задыяка (абазначэнне 12 сузор’яў, праз якія праходзіць задыяк).

|| прым. задыякальны, ✂.

заедзь, ✂, ж., зб.

Крылатыя насякомыя, якія смокчуць кроў з жывёлы (авадні, сляпні, мошкі і пад.).

заезд, ✂, м.

1. гл. заехаць.

2. Адзін з тураў спаборніцтва ў скачках, бегу, гонках.

   • Паўфінальны з.

3. Прыезд у пэўны тэрмін групы адпачываючых у санаторый, дом адпачынку.

   • Сёння ў доме адпачынку з.

|| прым. заезны, ✂.

заездам, прысл. (разм.).

Тое, што і праездам.

заезджаны, ✂ (разм.).

1. Стомлены, змучаны.

   • З. конь.

2. Даўно вядомы ўсім, збіты.

   • Заезджаная тэма.
   • З. жарт.