Verbum

загадны, ✂.

Які выражае загад.

• З. жэст.

○

• Загадны лад — у граматыцы: форма дзеяслова, якая выражае загад, просьбу, чыю-н. волю.

|| наз. загаднасць, ✂.

загадчык, ✂, м.

Той, хто загадвае чым-н.

• З. малочнатаварнай фермы.

|| ж. загадчыца, ✂.

|| прым. загадчыцкі, ✂.

загазаваны, ✂, (спец.).

Насычаны, забруджаным шкодным газам (пра паветра).

|| наз. загазаванасць, ✂.

загаіцца, ✂; зак.

Зацягнуцца, зарубцавацца, зажыць (пра рану).

• Рана загаілася.

|| незак. загойвацца, ✂.

загаіць, ✂; зак.

Залячыць, зажывіць (рану, пашкоджанне на целе).

• З. рану.

|| незак. загойваць, ✂.

загайдацца, ✂; зак.

Пачаць гайдацца.

загайдаць​¹ (загойдаць, ✂; зак., звычайна безас. ✂.

Гайданнем стаміць, выклікаць галавакружэнне, моташнасць.

• Мяне загайдала ў самалёце.

|| незак. загойдваць, ✂.

загайдаць​² (загойдаць, ✂; зак.

Пачаць гайдаць.

загаліць, ✂; зак. (разм.).

Адкрыць якую-н. частку цела, падняўшы край вопраткі.

|| незак. загольваць, ✂.

|| звар. загаліцца, ✂.

|| незак. загольвацца, ✂.

загаловак, ✂, м.

Назва якога-н. твора (літаратурнага, навуковага і пад.) або асобных яго частак.

|| прым. загаловачны, ✂ і загалоўны, ✂.

○

• Загалоўная літара — вялікая, якая пішацца ў слове на пачатку тэксту, раздзела, абзаца.