Verbum

занепакоены, ✂.

Устрывожаны, неспакойны.

|| наз. занепакоенасць, ✂.

занепакоіцца, ✂; зак.

Пачаць непакоіцца.

занепакоіць, ✂; зак.

Пачаць непакоіць.

• З. просьбамі і заявамі.

занесці, ✂; зак.

1. Несучы, даставіць куды-н. мімаходам, па дарозе.

   • З. кнігі ў бібліятэку.

2. Закінуць, прымусіць апынуцца дзе-н. вельмі далёка, накіраваць не туды, куды належыць.

   • Лёс занёс майго таварыша на Далёкі Усход.
   • Куды гэта вас занесла?

3. Падняць або, падняўшы, адвесці ўбок.

   • З. канец бервяна.
   • З. руку для ўдару.

4. Запісаць, упісаць у што-н.

   • З. на Дошку гонару.
   • З. чыю-н. думку ў пратакол.

5. звычайна безас., што. Засыпаць, замесці.

   • Дарогу занесла снегам.

|| незак. заносіць, ✂.

|| наз. занос, ✂ і занясенне, ✂.

|| прым. заносны, ✂.

занесціся, ✂; зак.

1. Далёка заехаць, заляцець, забегчы.

   • Коні занесліся ў чыстае поле.

2. Далёка зайсці ў думках, марах.

   • З. думкамі ў далёкія краіны.

|| незак. заносіцца, ✂.

занізіць, ✂; зак.

Занадта знізіць, панізіць.

• З. патрабаванні.
• З. расцэнкі.

|| незак. заніжаць, ✂.

|| наз. заніжэнне, ✂.

занос, ✂, м.

1. гл. занесці.

2. Намеценая завірухай гурба, якая перагароджвае шлях.

   • Снежныя заносы.

занудзіцца, ✂; зак.

Засумаваць, замаркоціцца.

• З. па родным доме.

занудзіць, ✂; безас.; зак.

Пачаць нудзіць.

• З самага ранку яго занудзіла.

заныць, ✂; зак.

Пачаць ныць.

• Нешта сэрца заныла.