Verbum

запыніць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і спыніць.

|| незак. запыняць, ✂.

|| наз. запыненне, ✂.

запырскаць, ✂; зак.

1. Пакрыць пырскамі.

   • З. сурвэтку чарнілам.

2. Пачаць пырскаць.

|| незак. запырскваць, ✂.

запыт, ✂, м.

1. Тое, што і запытанне (у 2 знач.).

   • Паслаць з.

2. Попыт, запатрабаванне.

   • Тавары ў магазіне былі самыя розныя, на што быў з.

3. Пытанне, звернутае да каго-н. афіцыйна з патрабаваннем растлумачэння.

   • З. народнага дэпутата.

запытальны, ✂.

Які выражае запытанне (у 1 знач.).

• З. позірк.

|| наз. запытальнасць, ✂.

запытанне, ✂, н.

1. Пытанне, зварот да каго-н., які патрабуе адказу, тлумачэння.

   • Задаць з.

2. Патрабаванне афіцыйнага растлумачэння па якой-н. справе.

   • Паслаць з. ва ўстанову.
   • З. ўраду.

запытацца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і запытаць (у 1 знач.).

• З. пра сяброў.

|| незак. запытвацца, ✂.

запытаць, ✂; зак.

1. Звярнуцца да каго-н. з пытаннем з мэтай даведацца, высветліць што-н.

   • Запытай, калі ён вернецца дадому.

2. што або чаго. Звярнуцца з якой-н. просьбай, папрасіць аб чым-н.

   • З. дазволу.

3. каго-што аб чым, пра што. Зрабіць запыт (у 1 знач.) куды-н., запатрабаваць што-н. у каго-н.

   • З. меркаванне рэдакцыі.

|| незак. запытваць, ✂.

запыхкаць, ✂; зак.

Пачаць пыхкаць.

• Запыхкаў паравоз.

запэўніць, ✂; зак.

Упэўніць, пераконваючы ў чым-н., абяцаючы што-н.

• З. у сваёй адданасці і дружбе.

|| незак. запэўніваць, ✂.

|| наз. запэўніванне, ✂.

|| наз. запэўненне, ✂.

запявала, ✂, м.; ✂, ж..

1. Саліст, які выконвае запеў у харавых песнях.

   • Галасісты з.

2. перан. Пачынальнік, зачыншчык чаго-н. (разм.).

   • З. калектыву.