пахме́лка
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прадмова ∙ Скарачэнніпахме́лле, -я,
1.
2. Дрэннае самаадчуванне пасля моцнай выпіўкі, п’янства.
Пахмелле ад чужога вяселля (
||
пахмурне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е;
1.
2.
пахму́рны, -ая, -ае.
1. Змрочны, хмарны, з небам, пакрытым воблакамі.
2.
||
пахмяле́ць, 1 і 2
Захмялець — пра ўсіх, многіх.
пахмялі́цца, -мялю́ся, -ме́лішся, -ме́ліцца;
Выпіць спіртнога на другі дзень пасля моцнай выпіўкі.
||
||
па́хнуць, -ну, -неш, -не; пах, -хла; -ні;
1. Вылучаць які
2.
пахо́д¹, -у,
1. Перамяшчэнне войск або флоту з якой
2. Ваенныя дзеянні супраць каго
3. Арганізаванае падарожжа ці далёкая прагулка, а таксама наогул сумесны рух групы асоб з пэўнымі мэтамі, заданнямі.
4. Арганізаванае або загадзя намечанае наведванне чаго
||
пахо́д², -у,
Невялікі лішак у вазе.
пахо́джанне, -я,
1. Прыналежнасць па нараджэнні да якой
2. Узнікненне, паяўленне.