Verbum

папапі́ць, -п’ю́, -п’е́ш, -п’е́; -п’ём, -п’яце́, -п’ю́ць; -пі́ў, -піла́, -ло́ і папапіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., чаго (разм.).

Піць неаднаразова; папіць многа чаго-н.

Папапіць (папапіваць) піўка.

папапла́каць, -ла́чу, -ла́чаш, -ла́ча; -ла́ч і папапла́кваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Плакаць доўга, неаднаразова.

Папаплакаць (папаплакваць) па бацьку.

папапрасі́ць, -рашу́, -ро́сіш, -ро́сіць і папапро́шваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што і чаго (разм.).

Прасіць доўга, неаднаразова.

папа́р, -у, мн. -ы, -аў, м.

Поле, пакінутае на адно лета незасеяным з мэтай паляпшэння глебы пад пасеў азімых.

Узараць п.

Пасвіць жывёлу на папары.

|| прым. папа́рны, -ая, -ае.

папарабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць і папаро́бліваць, -аю, -аеш, -ае; зак., што, чаго і без дап.

Рабіць многа, доўга, неаднаразова.

папара́дкаваць, -кую, -куеш, -куе; -куй; -каваны; зак., што.

Прывесці ў парадак, навесці парадак.

П. мэблю.

папараска́зваць, -аю, -аеш, -ае; зак., што, чаго, пра каго-што, аб кім-чым, з дадан. і без дап. (разм.).

Расказваць доўга, неаднаразова; расказаць многа чаго-н.

П. анекдотаў.

па́паратнік, -у, м.

Тое, што і папараць.

|| прым. па́паратнікавы, -ая, -ае.

па́параць, -і, ж.

Споравая расліна з буйнымі, шматразова рассечанымі лістамі.

папа́рны гл. папар.