Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ж з й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э .

а б г д ж к л м н о с т у ф х ц ш ы э ’

арба́, ✂, ж.

Воз (высокі двухколы — у Крыме і на Каўказе або доўгі чатырохколы — на Украіне).

арбале́т, ✂, м.

Старадаўняя ручная кідальная зброя ў форме лука.

|| прым. арбалетны, ✂.

арбі́та, ✂, ж.

Шлях руху нябеснага цела, а таксама касмічнага апарата, карабля.
- А. Марса.
перан., чаго або якая.
- Сфера дзеяння, распаўсюджання чаго-н.
Вочная ўпадзіна, вачніца.
- Аж вочы павылазілі з арбіт.

|| прым. арбітальны, ✂.

арбі́тр, ✂, м.

Суддзя, пасрэднік у спрэчках не судовага характару; трацейскі суддзя.
Суддзя ў некаторых відах спартыўных спаборніцтваў.

арбітра́ж, ✂, м.

Вырашэнне спрэчак не судовага характару арбітрамі, трацейскім судом, а таксама дзяржаўны орган, які займаецца гэтым.

|| прым. арбітражны, ✂.