Verbum

арда́, ✂, ж.

1. У старажытнасці ў цюркскіх вандроўных народаў: род дзяржаўнага аб’яднання.

   • Залатая а.

2. перан. Натоўп, банда, зграя.

   • Фашысцкія орды.

|| прым. ардынскі, ✂.

ардына́рац, ✂, м.

Ваеннаслужачы пры камандзіру для службовых даручэнняў.

|| прым. ардынарачны, ✂.

ардына́рны, ✂.

1. Які нічым асаблівым не вызначаецца, звычайны (кніжн.).

2. У назвах вучоных пасад: штатны; проціл. экстраардынарны (уст.).

   • А. прафесар.

ардына́тар, ✂, м.

Урач, які лечыць у бальніцы, клініцы і пад.

|| прым. ардынатарскі, ✂.

ардына́тарская, ✂, ж.

У лячэбнай установе: пакой для ўрачоў.

ардынату́ра, ✂, ж.

1. Пасада ардынатара або ардынарнага прафесара.

2. Род практычнай медыцынскай аспірантуры.

   • Клінічная а.

ардэнано́сец, ✂, м.

Чалавек або арганізацыя, узнагароджаныя ордэнам.

ардэнано́сны, ✂.

Узнагароджаны ордэнам.

• Ардэнаносная рэспубліка.