Verbum

асі́ліць, ✂; зак.

1. Аказацца дужэйшым у барацьбе, перамагчы; адолець.

   • А. ворага.
   • Не зможа нас гора а. (перан.).

2. Выканаць цяжкую работу, справіцца з чым-н.

   • А. вышэйшую матэматыку.

|| незак. асільваць, ✂.

асіме́трыя, ✂, ж.

Адсутнасць або парушэнне сіметрыі.

|| прым. асіметрычны, ✂.

|| наз. асіметрычнасць, ✂.

асімілява́цца, ✂; зак. і незак.

Змяняючыся, прыпадобніцца (прыпадабняцца).

|| наз. асіміляцыя, ✂.

|| прым. асімілятыўны, ✂ і асіміляцыйны, ✂.

асімілява́ць, ✂; зак. і незак.

Відазмяняючы, прыпадобніць (прыпадабняць).

|| наз. асіміляцыя, ✂.

|| прым. асімілятыўны, ✂ і асіміляцыйны, ✂.

асі́на, ✂, ж.

Лісцевае дрэва роду таполяў з зеленавата-шэрай гладкай карой, а таксама драўніна яго.

|| прым. асінавы, ✂.

• Дрыжыць як а. ліст (прымаўка).

асі́ннік, ✂, м.

Асінавы лес.

|| прым. асіннікавы, ✂.

асі́плы, ✂.

Які стаў сіплым.

• А. голас.

|| наз. асіпласць, ✂.

асіраце́лы, ✂.

Які стаў сіратою; адзінокі.

• Асірацелыя дзеці.
• А. дом.

|| наз. асірацеласць, ✂.

асіраце́ць, ✂; зак.

1. гл. сірацець.

2. перан. Стаць адзінокім, неўладкаваным; апусцець.

   • Дом без гаспадара асірацеў.

асіраці́ць, ✂; зак.

Зрабіць каго-н. сіратою, сіротамі.

• А. дзяцей.
• Вайна многіх асіраціла.