Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзйклмнопрстуўфхцчшэ.
авеёіклмноптуфцыэя

асы́пак, ✂, м. (спец.).

Тое, што асыпалася з гары ў выніку разбурэння пароды.

асы́пацца, ✂; зак.

Апасці; абваліцца.

  • Лісце даўно асыпалася.

|| незак. асыпацца, ✂.

|| наз. асыпанне, ✂.

асы́паць, ✂; зак.

Тое, што і абсыпаць.

|| незак. асыпаць, ✂.