Verbum

саркома, ✂, ж.

Злаякасная пухліна, што развіваецца са злучальнай тканкі.

|| прым. саркаматозны, ✂.

сарна, ✂, ж.

Парнакапытная жывёліна сямейства пустарогіх; горная антылопа.

сарока, ✂, ж.

Птушка сямейства крумкачовых з доўгім хвастом і чорным з белым пер’ем у крылах.

• С. на хвасце прынесла (пра навіну, весткі, атрыманая невядома адкуль; жарт. іран.).

|| прым. сарочы, ✂ і сарочын, ✂.

• Сарочына гняздо.

саромецца, ✂; незак.

1. Адчуваць сорам, няёмкасць за свае ўчынкі, паводзіны і пад.

   • С. расказаць пра свае поспехі.
   • С. свайго адзення.
   • Не трэба с. сваіх слёз.

2. Бянтэжыцца, канфузіцца.

   • С. незнаёмых людзей.
   • С. пець.

|| зак. асароміцца, ✂ і пасаромецца, ✂.

• Дзяцей бы пасаромелася!
• Пасаромеўся позна званіць сябру.

сароміць, ✂; незак.

1. Дакараць, выклікаючы пачуццё сораму.

   • С. дзяцей за дрэнныя ўчынкі.
   • С. за непавагу.

2. Бянтэжыць, канфузіць.

   • С. падлетка заўвагамі.

3. Няславіць, ганьбіць.

   • Такі сын с. усю сям’ю.

|| зак. асароміць, ✂ і прысароміць, ✂.

сарочка, ✂, ж.

Мужчынская (верхняя і сподняя) або жаночая (сподняя) кашуля.

|| прым. сарочачны, ✂.

сарпінка, ✂, ж.

Тонкая баваўняная тканіна ў клетку ці ў палоску.

|| прым. сарпінкавы, ✂.

сартавальнік, ✂, м.

Рабочы, які займаецца сарціроўкай чаго-н.

|| ж. сартавальніца, ✂.

сартаваць, ✂; незак.

Размяркоўваць, раскладваць па сартах.

• С. бульбу.
• С. швейныя вырабы.

|| зак. рассартаваць, ✂.

|| наз. сартаванне, ✂ і сарціроўка, ✂.

|| прым. сартавальны, ✂ і сарціровачны, ✂.

• Сартавальная машына.
• Сартавальная станцыя (станцыя, дзе фарміруюць і расфарміроўваюць чыгуначныя саставы).
• Сартавальная горка (месца на чыгуначных пуцях, дзе фарміруюцца саставы; спец.).
• Сарціровачная ўстаноўка.

сартавы, ✂.

1. гл. сорт.

2. Які належыць да высокага, каштоўнага або спецыяльнага сорту.

   • Сартавая пшаніца.
   • Сартавое насенняводства.