Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
абвгджзйклмнпрстуўфхцчшю.

садызм, ✂, м.

  1. Палавая ненармальнасць, пры якой палавое пачуцце задавальняецца прычыненнем фізічнага болю другой асобе.

  2. Ненармальная і абвостраная жорсткасць.

|| прым. садысцкі, ✂.

садыст, ✂, м.

Чалавек, апантаны садызмам.

|| ж. садыстка, ✂.

|| прым. садысцкі, ✂.