Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

салідны, ✂.

  1. Трывалы, надзейны, добра зроблены.

    • Салідная пабудова.
    • Салідная адукацыя.
  2. Грунтоўны, важны, прадстаўнічы.

    • Салідная фігура.
    • Салідная ўстанова.
  3. Пра ўзрост: не вельмі малады, сталы.

    • Жанчына саліднага ўзросту.
  4. Значны па велічыні, памеру, сіле і пад.

    • Салідныя грошы.
  5. Мажны, поўны (пра чалавека).

    • Саліднай камплекцыі.

|| наз. саліднасць, ✂.

салільны, ✂.

Які служыць, прызначаны для салення, засолу.

  • С. басейн.

саліпсізм, ✂, м.

У філасофіі: крайні суб’ектыўны ідэалізм, які прызнае адзінай рэальнасцю толькі індывідуальную свядомасць, уласнае «я» і адмаўляе існаванне навакольнага свету.

|| прым. саліпсічны, ✂.

саліраваць, ✂; незак.

Выконваць сола (у 3 знач.).

|| наз. саліраванне, ✂.

саліст, ✂, м.

Артыст, які выконвае сольную партыю.

  • С. аперэты.
  • С. аркестра.

|| ж. салістка, ✂.

салітэр, ✂, м.

Буйны брыльянт.

саліцёр, ✂, м.

Доўгі плоскі чарвяк, які паразітуе ў страўніку чалавека і жывёлы.

саліцылавы, ✂:

  • саліцылавая кіслата — арганічная кіслата, якая выкарыстоўваецца для прыгатавання лекавых рэчываў і фарбавальнікаў.

саліць​1, ✂; незак.

Насычаць, намазваць салам ці забруджваць чым-н. тлустым.

саліць​2, ✂; незак.

  1. Сыпаць соль у што-н. для смаку.

    • С. катлеты.
    • С. бульбу.
  2. Нарыхтоўваць у запас у салёным растворы.

    • С. агуркі.
    • С. сала.
  3. перан. Рабіць каму-н. непрыемнасці, дапякаць.

    • С. кпінамі.

|| зак. пасаліць, ✂ і засаліць, ✂.

|| наз. саленне, ✂, солка, ✂, засолка, ✂ і засол, ✂.

|| прым. салільны, ✂, засолачны, ✂ і засольны, ✂.