Verbum

сакрэцыя, ✂, ж. (спец.).

Выдзяленне сакрэту​² клеткамі залозы.

• Залозы ўнутранай сакрэцыі.

|| прым. сакраторны, ✂.

• Сакраторная дзейнасць.

саксаул, ✂, м.

1. Невысокае сярэднеазіяцкае дрэва або хмызняк з лісцем, падобным на бугаркі.

2. Драўніна гэтага дрэва.

|| прым. саксаулавы, ✂ і саксаульны, ✂.

саксафаніст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на саксафоне.

саксафон, ✂, м.

Медны духавы музычны інструмент, па тэмбру блізкі да кларнета.

|| прым. саксафонны, ✂.

сала​¹, ✂, н.

Тлушчавае адкладанне ў целе жывёльнага арганізма, а таксама прадукт з гэтага рэчыва.

• Таплёнае с.
• Дурань-дурань, а с. любіць (прымаўка).

◊

• Заліць сала за скуру каму (разм.) — нашкодзіць, нарабіць непрыемнасцей каму-н.

|| памянш.-ласк. сальца, ✂.

|| прым. сальны, ✂.

• Сальная свечка (з сала).

сала​², ✂, н.

Дробны лёд або насычаны вадой снег, які плыве па паверхні вады перад замярзаннем вадаёма.

• Па рацэ плыло с.

салавей, ✂, м.

Буравата-шэрая маленькая пеўчая птушка атрада вераб’іных, якая вылучаецца прыгожым спевам.

• Ля рэчкі зацёхкаў с.
• Пець (залівацца) салаўём (гаварыць красамоўна, з захапленнем).

|| ласк. салавейка, ✂ і салоўка, ✂.

|| прым. салаўіны, ✂.

салавець, ✂; незак. (разм.).

Рабіцца вялым, сонным.

|| зак. асалавець, ✂ і пасалавець, ✂.

саладжавы, ✂.

1. Саладкаваты.

   • С. хлеб.

2. перан. Празмерна ветлівы, да прыкрасці ліслівы.

   • Саладжавая ўхмылка.
   • С. чалавек.

|| наз. саладжавасць, ✂.

• У яго паводзінах адчувалася с.

саладзець, ✂; незак.

Станавіцца салодкім, саладзейшым.