Verbum

арнамента́льны, ✂.

1. гл. арнамент.

2. З многімі ўпрыгажэннямі, мудрагелісты.

   • А. стыль.

|| наз. арнаментальнасць, ✂.

арнітало́гія, ✂, ж.

Раздзел заалогіі, які вывучае птушак.

|| прым. арніталагічны, ✂.

аро́л, ✂, м.

1. Драпежная, дужая птушка з загнутай дзюбай сямейства ястрабіных, якая звычайна жыве ў гарыстай мясцовасці або ў стэпе.

   • Стэпавы а.
   • Арлу з савою не па дарозе (прымаўка).

2. перан. Пра смелага, гордага чалавека.

   • Зірні на сваіх арлоў!
   • Якія слаўныя хлопцы!

   Арол ці рэшка? (разм.) — пытанне пры падкідванні манеты з мэтай вырашыць што-н. жэрабем.

|| прым. арліны, ✂.

• А. погляд (смелы, горды, праніклівы).
• А. нос (тонкі, кручкаваты нос).

арсена́л, ✂, м.

1. Склад зброі і ваеннай амуніцыі.

   • А. крэпасці.
   • А. ведаў (перан.).

2. Прадпрыемства, якое вырабляе зброю і ваенную амуніцыю (уст.).

|| прым. арсенальны, ✂.

арт...

Першая частка складаных слоў са знач.: артылерыйскі, напр. артабстрэл, артпадрыхтоўка, артполк.

артадакса́льны, ✂, ж. (кніжн.).

Які няўхільна прытрымліваецца асноў якога-н. вучэння, светапогляду, паслядоўны.

• Артадаксальныя погляды.

|| наз. артадаксальнасць, ✂.

артадо́кс, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек артадаксальных поглядаў.

артадо́ксія, ✂, ж. (кніжн.).

Артадаксальная прыхільнасць да якога-н. вучэння.

артапе́д, ✂, м.

Урач, спецыяліст па артапедыі.

артапе́дыя, ✂, ж.

Раздзел хірургіі, які займаецца прафілактыкай і лячэннем дэфармацый пазваночніка, канечнасцей.

|| прым. артапедычны, ✂.

• А. абутак.