Verbum

апо́весць, ✂, ж.

1. Літаратурны апавядальны твор з больш простым сюжэтам у адрозненне ад рамана.

2. Апавяданне пра якую-н. падзею.

   • Уважліва слухалі сумную а.

апо́йка, ✂, ж.

Шкура цяляці-сысунка, а таксама вырабленая з яе скура.

|| прым. апойкавы, ✂.

• Апойкавыя боты.

апо́ка​¹, ✂, ж. (спец.).

Прыстасаванне (скрынка без дна з фармовачнай зямлёй) для заліўкі металам.

|| прым. апокавы, ✂.

апо́ка​², ✂, ж. (спец.).

Цвёрдая лёгкая горная парода, багатая на крэменязём.

|| прым. апокавы, ✂.

апо́крыф, ✂, м. (спец.).

Старажытны твор з біблейскім сюжэтам, у якім дапушчаны адступленні ад афіцыйнага веравучэння і таму адхілены царквой.

|| прым. апакрыфічны, ✂.

• Апакрыфічная літаратура.

апо́лак, ✂, м.

Крайняя дошка пры падоўжнай распілоўцы бервяна (выпуклая з аднаго боку).

• Прыбудова з аполкаў.

|| прым. аполкавы, ✂.

апо́мніцца, ✂; зак.

1. Апрытомнець, прыйсці да стану самавалодання.

   • А. пасля страты прытомнасці.

2. Тое, што і адумацца.

   • Што вы робіце? Апомніцеся!

апо́на, ✂, ж. (разм.).

Тое, чым накрываюць, апінаюць што-н.

• Накрыць ногі цёплай апонай.
• А. смугі (перан.).

апо́ра, ✂, ж.

1. Тое, на што можна абаперціся, што служыць для падтрымкі чаго-н.

   • А. для моста.
   • Плошча апоры.

2. перан. Сіла, што падтрымлівае каго-, што-н. і дапамога, падтрымка.

   • Дзеці — а. для бацькоў у старасці.

апо́ркі, ✂, м.

Рэшткі зношанага абутку, старыя боты без халяў.

• На нагах былі нейкія а.